Dit jaar maakte ik geen visionboard. En dat was geen toeval.

Aan het begin van een nieuw jaar maken we plannen. We stellen doelen en proberen vooruit te kijken naar wat er komt.

Dit jaar heb ik het anders aangepakt.

𝗡𝗶𝗲𝘁 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗲𝗸𝗸𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻𝘂𝗶𝘁 𝗽𝗹𝗮𝗻𝗻𝗲𝗻, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝘃𝗮𝗻𝘂𝗶𝘁 𝗱𝗲 𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴 𝘄𝗮𝘁 𝗲𝗿 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝘁𝗼𝗲 𝗱𝗼𝗲𝘁.

Ik ben teruggegaan naar de vraag wat ik met LINC Projects, 5D-business en het Koetshuis van het Kasteel van Poeke echt wil bereiken, nog los van concrete vorm, timing of verwachtingen van anderen.

Plannen maken aan het begin van het jaar voelt logisch. Zeker in ondernemerschap, waar duidelijkheid en voorspelbaarheid vaak zorgen voor een gevoel van veiligheid.

𝗩𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 𝘃𝗼𝗲𝗹𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸𝗲𝗿 𝗼𝗺 𝘁𝗲𝗿𝘂𝗴 𝘁𝗲 𝗸𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗱𝗲 𝗼𝗼𝗿𝘀𝗽𝗿𝗼𝗻𝗴 𝗱𝗮𝗻 𝗼𝗺 𝘃𝗼𝗼𝗿𝘂𝗶𝘁 𝘁𝗲 𝗽𝗹𝗮𝗻𝗻𝗲𝗻.

Nog voor er plannen waren.
Nog voor er budgetten, schema’s of structuren bestonden.
Was er iets anders.

Goesting.
Een sterke innerlijke drang om iets te maken.
Potentieel dat er al was, maar nog geen vaste vorm had.

Wanneer ik daarbij stilsta, wordt opnieuw duidelijk waarom ik doe wat ik doe. Tegelijk zie ik dat de richting door de jaren heen is veranderd en dat ik een aantal zaken dien los te laten.

𝗪𝗮𝘁 𝗶𝗸 𝗱𝗮𝗮𝗿𝗶𝗻 𝗼𝗽𝗻𝗶𝗲𝘂𝘄 𝘇𝗶𝗲, 𝗶𝘀 𝗱𝗮𝘁 𝗰𝗿𝗲𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝘃𝗼𝗹𝗴𝗲𝗻𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗿𝗶𝘁𝗺𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗹𝗼𝗼𝗽𝘁.

Dingen starten. Ze groeien. Ze vertragen. Ze komen tot stilstand.

Dat is altijd zo geweest. Dat gebeurt vanzelf. Kijk maar naar de seizoenen.

Daarom vind ik het vreemd dat we verwachten dat de economie eindeloos zou blijven groeien, alsof de economie kan ontsnappen aan dat ritme.

En ok… niemand wil recessie. Dat begrijp ik.

Daarom ontwijken we het woord of negeren we het gewoon. We spreken liever over uitdagingen of transities. Dat klinkt minder pijnlijk.

En toch kan je dit ook zien als iets met potentie, want eerlijk is eerlijk. Zouden we ooit voor vernieuwing kiezen als alles vlot loopt?

Waarschijnlijk niet.

We zijn gewend om tijd te zien als iets lineairs, met een duidelijk begin en een einde. Maar zo werkt het niet.

Tijd beweegt in cycli. Je passeert opnieuw een punt waar je ooit bent begonnen. Dat is het punt waarop je kan kiezen. Blijven we hetzelfde rondje draaien? Of veranderen we bewust van richting?

𝗗𝗮𝘁 𝗽𝘂𝗻𝘁 𝘄𝗮𝗮𝗿 𝗮𝗹𝗹𝗲𝘀 𝗲𝘃𝗲𝗻 𝘀𝘁𝗶𝗹𝘀𝘁𝗮𝗮𝘁, 𝗶𝘀 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝗹𝗲𝗲𝗴𝘁𝗲.
Het zit vol mogelijkheden.

𝗜𝗻 𝗱𝗲 𝗮𝗹𝗰𝗵𝗲𝗺𝗶𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗱𝗮𝘁 𝗽𝘂𝗻𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗼𝘂𝗱𝗲𝗻 𝗲𝗶 𝗴𝗲𝗻𝗼𝗲𝗺𝗱.
Het is het 𝗻𝘂𝗹𝗽𝘂𝗻𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗽𝗼𝘁𝗲𝗻𝘁𝗶𝗲𝗲𝗹, het moment waarop alles samenkomt en dat ook 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁𝘂𝗺 wordt genoemd. Het is het punt waarop iets nieuws kan ontstaan, precies omdat het oude zijn werking verliest.

𝗢𝗼𝗸 𝗱𝗲 𝗯𝗼𝘂𝘄𝘀𝗲𝗰𝘁𝗼𝗿 𝗯𝗲𝘃𝗶𝗻𝗱𝘁 𝘇𝗶𝗰𝗵 𝘃𝗮𝗻𝗱𝗮𝗮𝗴 𝗼𝗽 𝘇𝗼’𝗻 𝗸𝗮𝗻𝘁𝗲𝗹𝗽𝘂𝗻𝘁.

Wie goed kijkt naar wat er gedeeld wordt op LinkedIn, ziet niet alleen verhalen over moeilijkheden en vertraging. Er duiken ook nieuwe ideeën op. Suggesties worden geopperd. Samenwerkingen worden verkend. En nieuwe manieren van werken komen voorzichtig in beeld.

Juist daar, waar het oude niet meer vanzelfsprekend is, ontstaat opnieuw 𝗿𝘂𝗶𝗺𝘁𝗲 𝗼𝗺 𝗯𝗲𝘄𝘂𝘀𝘁 𝘁𝗲 𝗸𝗶𝗲𝘇𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝘁𝗲 𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗮𝗮𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝘃𝗼𝗹𝗴𝘁.

#bewustondernemen #vernieuwing #bouwsector

𝘐𝘬 𝘴𝘵𝘢 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘦 𝘮𝘢𝘯𝘪𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘯 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘯𝘦𝘮𝘦𝘯. 𝘔𝘪𝘫𝘯 𝘸𝘦𝘳𝘬 𝘣𝘳𝘦𝘯𝘨𝘵 𝘴𝘵𝘳𝘶𝘤𝘵𝘶𝘶𝘳 𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘸𝘶𝘴𝘵𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯 𝘻𝘰𝘥𝘢𝘵 𝘪𝘥𝘦𝘦𝘦̈𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘥𝘢𝘤𝘩𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘰𝘬 𝘨𝘦𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘴𝘦𝘦𝘳𝘥 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯. 𝘐𝘬 𝘨𝘦𝘦𝘧 𝘱𝘪𝘰𝘯𝘪𝘦𝘳𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘬𝘰𝘮𝘱𝘢𝘴 𝘰𝘮 𝘩𝘶𝘯 𝘷𝘪𝘴𝘪𝘦 𝘥𝘰𝘰𝘳 𝘵𝘦 𝘵𝘳𝘦𝘬𝘬𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘵𝘦𝘪𝘵.